Bericht aan jongeren in coronatijd

Jongeren in coronatijd hebben het zwaar.

Het valt al niet mee om jong te zijn, en dan ook nog eens in coronatijd. De hashtag #lievehugo maakt dat meer dan duidelijk. Lieve jongeren, deze blog is voor jullie.

Wij hebben je gezien. Wij hebben je alleen op je kamer zien zitten, je afvragend wat de zin is van dit alles, van het leven dat ineens zo’n andere wending heeft genomen dan je had verwacht. Wij hebben je gehoord als je jezelf in slaap huilde omdat je je niet verbonden voelde met de wereld. Wij hebben je pijn gevoeld als je ’s morgens opstond voor alweer een dag zonder structuur, zonder ritme of gezelligheid. Wij hebben je tranen gehuild als je ogen droog geworden waren van de vele beeldschermen die je enige toegangspoort tot de wereld leken. We hebben gelachen om de grapjes die je in stilte maakte omdat toch niemand ze kon horen. Het lijkt wel gisteren dat je nog vrolijk aan het stoepkrijten was en voor het eerst naar school fietste en de wereld zo mooi en aantrekkelijk aan je voeten leek te liggen. Nu is je wereld niet groter maar kleiner geworden en zou je het liefste teruggaan in de tijd, of vooruitspoelen naar eenvoudiger tijden, of misschien verlang je ernaar de aarde te verlaten voor het je tijd is.

Lieve jongere, weet dat ook dit voorbijgaat, ook al voelt het nu niet zo. Weet dat je heel goed voorbereid voor grote uitdagingen naar de aarde bent gekomen en dat je niet gegaan zou zijn als je niet had geweten hoe belangrijk jouw aanwezigheid zou zijn in deze tijd. Jouw inzichten, jouw visie, jouw unieke talenten zijn van levensbelang in deze moeilijke tijd waarin niemand lijkt te weten wat de juiste koers is om te varen, ook niet degenen van wie je het het meest verwachtte. Jij bent hier niet voor niets, je bent hier met een reden, en ook al ben je die misschien vergeten, wij helpen je er steeds liefdevol aan herinneren door deze zacht in je oor te fluisteren als je slaapt, of door schijnbare toevalligheden op je pad te laten komen: een liedje dat je hoort in de supermarkt, iemand die je ‘toevallig’ tegenkomt, een filmpje of quote die als vanzelf voorbijkomt als je aan het scrollen bent. Luister goed naar deze signalen, want ze sterken je in de wetenschap dat alles wél zin heeft, dat jouw aanwezigheid er wél toe doet, en dat je niet alleen bent. Durf je stem te laten horen, ook al voel je je kwetsbaar en denk je misschien dat jouw mening er niet toe doet. Praat of doe geen anderen na, maar keer in stilte bij jezelf naar binnen om je eigen waarheid te vinden en handel vanuit die motivatie, dan zal je stem helder weerklinken, en zul je niet alleen je eigen hart luchten maar ook de harten van andere gelijkgestemden.

Net als elke moeilijke periode is ook deze tijd van eenzaamheid en ‘saaiheid’ of juist overbelasting er met een reden: ze brengt een collectieve bewustzijnsverandering teweeg die nu nodig is op aarde. Jij levert hieraan een belangrijke bijdrage, simpelweg door er te zijn. Voor jou komt de eenzaamheid die je nu soms overvalt gevoelsmatig te vroeg en je mag best boos zijn omdat je je onvoorbereid voelt op deze taak. Heb je niet net als degenen die je voorgingen het recht om vrij te zijn, om te spelen, om te genieten en het leven te vieren? Ja, je hebt dat recht en je mág het leven vieren. Maar al vóór je geboorte koos je ervoor het zware in het leven eerst te willen doen, om daarna het leven in al zijn volheid en vreugde te kunnen vieren.

Zie deze tijd van bezinning als een uitnodiging om jezelf te leren kennen, en voorzichtig de eerste stappen te zetten naar het leven zoals het voor jou is bedoeld. Jullie generatie hoeft geen platgetreden paden meer te betreden, je hoeft aan niemands verwachtingen te voldoen, niets te bewijzen, maar je mag jouw eigen versie creëren van een gelukkig leven waarin je jouw licht op jouw manier in de wereld zet. Omdat je ervoor gekozen hebt geen tijd te verspillen aan het voldoen aan andermans verwachtingen is er nu deze periode om dieper in jezelf te keren en je af te vragen wat jou echt gelukkig maakt en hoe je dit straks wilt gaan invullen. Zie het maar als een studie die je doet aan de ‘School of Love’, waarin je leert jezelf lief te hebben zoals je bent zodat je jezelf toe zult staan je ware zelf ook aan de wereld te gaan tonen en daarmee de wereld mooier te maken. Het is niet altijd makkelijk, en het zal misschien niet vanzelf gaan, maar als je je weg gevonden hebt zul je straks, terugkijkend op deze tijd, gaan zien dat het niet voor niets is geweest en dat je geen stappen had willen overslaan om te komen waar je dan bent. Weet dat je er eigenlijk nú al bent, dat je helemaal goed bent zoals je bent, dat je alle liefde en zorg en aandacht waard bent, en dat je die als je die even niet van buitenaf krijgt, gul aan jezelf mag geven. Ga een flink stuk fietsen, rennen of wandelen als het je te veel wordt. Dans in je kamer. Ga de natuur in en schreeuw zo hard je kan. Zing mee met je lievelingsnummer. Bel een vriend. Schrijf een gedicht. Maak een kunstwerk. Lucht je hart op social media. Bouw een brug tussen jou en de ander. Of doe juist niets van dit alles en voel waar jíj behoefte aan hebt. Maar weet dat jouw stem ertoe doet, dat jij ertoe doet en dat je gevoelens er mogen zijn, dat jíj er mag zijn.

Je bent gezien. Je bent gehoord. En het is niet voor niets geweest. 

P.S. Deze blog ontstond door middel van intuïtief schrijven, iets wat ik al ruim 10 jaar doe. Ik ben deze teksten, die altijd in de wij-vorm tot me komen, ‘engelenboodschappen’ gaan noemen. Tijdens de vorige lockdown publiceerde ik voor het eerst een van die teksten, over het coronavirus, die diezelfde week viraal ging. Afgelopen week dwaalden mijn gedachten 's nachts ineens af naar jullie, naar de jongeren, en hoe het voor jullie moest zijn tijdens de coronacrisis. De volgende ochtend kwam ik op Instagram de hashtag ‘lieve Hugo’ tegen en las jullie berichten. Vandaar deze tekst. Voel je vrij de blog te delen als je er iets aan hebt. Op Instagram vind je me onder @mylittledutchdiary en @engelenboodschappen.

LEES OOK: Waarom corona juist (ook) een zegen is voor de wereld

Janneke Jonkman

Janneke is het gezicht achter My Little Dutch Diary en schrijver van onder meer 'O jee, het zijn er twee'. 

Deel deze blog: