Feuilleton over de avonturen die ik beleefde vóór ik kinderen had, om te vieren dat ik mezelf al 20 jaar schrijver mag noemen. Met de ‘best of’ van mijn vorige website jannekejonkman.nl: elke dag een nieuwe oude blog, zolang de voorraad strekt.  

Surfen

In de supermarkt stond een man voor me, die zo te zien voor het eerst sinds dagen weer een eens met iemand praatte, en wel met het meisje achter de kassa.

‘Internet is de hel,’ zei hij. ‘U weet wat ik bedoel, toch? Www, weet u wat dat betekent? World Wide Web. Van alle kanten wordt je belaagd en aangevallen, wist u dat? Dan komen er allemaal spinnen en die eten je op. Dat gaat heel ongemerkt, maar uiteindelijk ga je eraan kapot.’

‘Ik vind internet wel leuk,’ zei het meisje. ‘Een beetje surfen en zo.’

‘Nou, dat ziet u dan verkeerd.’

‘Volgens mij valt het wel mee, hoor, met die gevaren. Je moet gewoon een goede firewall hebben.’

‘U begrijpt er niets van. Vorige week las ik in De Tijd een artikel over een man die het leuk vond liquidaties uit te voeren. Hij had er plezier in! Kunt u zich dat voorstellen? Dat is net zoiets.’

‘Ik zie het verband niet,’ zei het meisje

‘Uiteindelijk gaat alles kapot, begrijpt u wel?’

Het meisje wierp een blik op mijn boodschappen, die al enige tijd roerloos op de band lagen terwijl de rij achter mij langzaam langer werd.

‘Nou, ik vind internetten wel leuk,’ zei ze. ‘Maar mensen doodschieten niet.’

‘Het is allebei niet leuk,’ zei de man, voordat hij zijn boodschappen bij elkaar raapte en in een plastic tas deed. ‘Ik wens u nog een prettige dag.’

Amsterdam, 1 februari 2006

*****

In de stad liep ik langs een duif bij wie ze een plastic bekertje om de nek hadden gedaan, dat als een kap om zijn kop stond zoals bij een hond die zojuist is geopereerd. Ik probeerde de duif te pakken om het eraf te halen, maar hij vloog weg, met bekertje en al. Voorbijgangers moesten lachen. 

LEES MEER

Janneke Jonkman

Janneke is het gezicht achter My Little Dutch Diary en schrijver van onder meer 'O jee, het zijn er twee'.